Blogue en construción

Blogue en construción
Mostrando entradas con la etiqueta O crack de 1929. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta O crack de 1929. Mostrar todas las entradas

jueves, 8 de abril de 2010

Ku Klux Klan

Ku Klux Klan (tamén coñecido como KKK) é o nome de varias organizacións racistas dos Estados Unidos que apoian a supremacía branca e o protestantismo (coñecido tamén como WASP) en detrimento doutras etnias e relixións. O KKK, no seu período máis forte, localizouse principalmente na rexión sur do país, en estados como Texas e Mississippi.
O primeiro Ku Klux Klan foi fundado por 6 amigos da cidade de Pulaski, Tennessee, en 1865 despois do final da Guerra Civil americana. O seu obxectivo era impedir a integración social dos negros recén liberados, como por exemplo adquirir terras, e outros dereitos concedidos aos demais cidadáns, como votar. O nome, cuxo rexistro máis antigo é de 1867, parece derivar da palabra grega kyklos, que significa 'círculo, anel', e da palabra inglesa clan (clan) escrita con K. Debido aos métodos violentos do KKK, existe tamén a hipótese de que o nome se inspirou no son feito cando se arranxa un rifle para disparar.
Empregaban vestimentas brancas dende a cabeza ata os pés e utilizaban métodos de intimidación e tortura; conmunmente adoitaban aparecer cruces queimadas en cumios ou preto das propiedades, un símbolo que o clan empregaba co fin de atemorizar aos que para eles supoñía unha ameaza para a raza branca.
En 1872 o grupo foi prohibidos nos Estados Unidos.
O segundo grupo que utilizou o mesmo nome fundouse en 1915 (algúns relaciónano co lanzamento do filme O Nacemento dunha Nación, naquel mesmo ano) en Atlanta por William J. Simmons. Este grupo creouse como unha organización fraternal e loitou polo dominio dos brancos protestantes sobre os negros, católicos, xudeus e asiáticos, así como outros inmigrantes. Este grupo foi famoso polos linchamentos e outras actividades violentas contra os seus "inimigos". Crese que chegou a ter entre 4 e 5 millóns de membros na década de 1920, incluíndo moitos políticos. A popularidade do grupo caeu na Gran Depresión e durante a Segunda Guerra Mundial. Na actualidade calcúlase que ten arredor de 3.000 membros.


A LEI SECA

Entre os anos 1920 e 1933 estivo vixente nos Estados Unidos a Lei Seca establecida pola Enmenda XVIII á Constitución, que prohibía en todo o país non o consumo, pero sí a fabricación, transporte e venda de bebidas alcohólicas (aquelas que superaran os 0,5 grados). Pretendíase desterrar o alcoholismo da sociedade ao que se acusaba de provocar pobreza, enfermidades e delincuencia. Identificábanse aos inmigrantes, que chegaban por miles ao país, coa inxesta desmesurada de alcohol e portadores de costumes e ideoloxías libertinas. Contra isto reaccionaron os defensores da supremacía da raza anglosaxona, nacional e puritana co obxectivo de preservar a "norteamericanización" dos EE.UU, de aí a Lei de Prohibición ou Lei Volstead. Os seus promotores denominárona como "nobre experimento"
O alcohol seguiuse producindo de forma clandestina e importado tamén clandestinamente dos países limítrofes, e a Prohibición en vez de resolver os problemas sociais provocou un auxe considerable do crime organizado. Un bo exemplo disto foi Al Capone, fillo de inmigrantes italianos que controlaba destilerías e bares clandestinos.
En 1933, Roosevelt, do partido demócrata, asumiu a presidencia norteamericana. Ese mesmo ano, o Congreso votou a Enmenda XXI que derogaba a XVIII.

sábado, 27 de marzo de 2010

PROSPERIDADE E CRISE. O CRACK DE 1929

A Primeira Guerra Mundial significou a perda da hexemonía de Europa e a consolidación como grandes potencias de EE.UU e Xapón. O centro mundial das finanzas trasladouse de Londres a Nova York. Os EE.UU convértense en banqueiros do mundo.
Tralos acordos de Locarno a economía mundial entrou nun período de expansión: os Felices Anos Vinte. O ambiente de optimismo económico apoiábase na superprodución e na especulación. A superprodución agraria e industrial provoca un aumento de stocks sen que aumente o consumo. A pesares disto as cotizacións dos valores en bolsa non deixan de subir o que ocasiona a obtención de ganancias a curto prazo. O sistema bancario orientou os seus fondos para respaldar aos especuladores en vez de invertir en sectores produtivos.
O 24 de outubro de 1929, "xoves negro", 13 millóns de títulos son postos á venda en Wall Street a baixo prezo sen atopar comprador. O afundimento da bolsa provoca a miseria de milleiros de accionistas. É o rude awakening que enche aos EE.UU de estupor.
A crise bursátil repercute en toda a economía norteamericana: arruínanse empresas e o paro convértese nun pesadelo nacional.
Os Bancos foron os máis afectados pola depresión. Para afrontar a crise os Bancos americanos repatriaron capitais o que provocou a exportación da mesma aos estados europeos. A crise comeza afectando aos países industrializados pero pronto sacude tamén aos países agrícolas.
Alemaña, xunto cos EE.UU, é o país máis gravemente afectado pola depresión (6 millóns de parados en 1932). A causa era a dependencia dos capitais norteamericanos que ao seren retirados debilitan o marco e fan máis costosa a devolución dos créditos.
En 1933 o demócrata F.D. Roosevelt substitúe na presidencia dos EE.UU ao republicano Hoover. Puxo en práctica o New Deal axudándolle aos bancos, aos agricultores que reduciran as colleitas, ás industrias,..., é dicir, a política económica basearase no intervencionismo estatal o que chocaba coa tradición americana da libre empresa. Isto fará que algunhas medidas sexan invalidadas polo Tribunal Supremo.
As consecuencias da crise serán:
  • Radicalización dos nacionalismos.
  • Descrédito da democracia parlamentaria: ascenso do fascismo e do nazismo.
  • Crise demográfica: diminución da natalidade; paralización da emigración intercontinental; modérase a concentración urbana.
  • O socialismo alónxase do comunismo e entra no xogo da democracia parlamentaria.
  • Na orde intelectual prodúcese unha crise de conciencia ou de valores. Un exemplo atopámolo na obra de Steinbeck, As uvas da ira.
  • Revisión do pensamento económico: Keynes di que hai que actuar sobre a demanda provocando un aumento do emprego. Para iso haberá que renunciar, se é necesario, ao patrón-ouro ou aumentar a inversión pública coa realización de grandes obras.

Galbraith, co seu famoso estudo sobre o crack do 29, é un autor clave ao que recurrir para coñecer as claves deste feito histórico.




No entanto, parece que non aprendemos dos erros do pasado: