Blogue en construción

Blogue en construción

martes, 28 de septiembre de 2010

2010: REMATA A PRIMEIRA GUERRA MUNDIAL

Como responsable dunha guerra iniciada pola súa agresión, Alemaña quedou obrigada a pagar reparacións ou indemnizacións de guerra aos vencedores.
Na Conferencia de Spa (1920) establécese a porcentaxe que recibiría cada país do total: Francia 52%, Gran Bretaña 22%, Italia 10%, Bélxica 8%
Na Conferencia de Londres (1920) fíxase o importe total das reparacións: 140.000 millóns de marcos-ouro, unha enorme cantidade.
Cando todos pensabamos que as débedas xa estaban saldadas, salta esta noticia que non deixa de ser sorprendente: Alemaña aboa as últimas reparacións da Primeira Guerra Mundial
Aproveitando o 20º aniversario da reunificación, Alemaña realizou o 3 de outubro de 2010 o último pago das indemnizacións da Grande Guerra

jueves, 3 de junio de 2010

A GUERRA FRÍA


Denomínase Guerra Fría ao enfrontamento político, ideolóxico, económico, tecnolóxico e militar que tivo lugar durante o século XX entre os bloques occidental-capitalista, liderado por Estados Unidos, e oriental-comunista, liderado pola Unión Soviética, do que se separou posteriormente China para ir creando a súa propia esfera de influencia.
Estes dous bloques caracterízanse por non enfrontarse nunca directamente (de aí o termo "guerra fría"), sempre un directamente contra un aliado do outro ou dous aliados de cada bloque entre si. Aínda que estes enfrontamentos non chegaron a desencadear unha guerra mundial marcaron significativamente a maior parte da historia da segunda metade do século XX, pois as dúas superpotencias desexaban implantar o seu modelo de goberno en todo o Planeta. Os límites temporais do enfrontamento sitúanse entre 1945 e 1948 (fin da Segunda Guerra Mundial e fin da posguerra respectivamente) até 1985 (inicio da Perestroika) e 1991 (disolución da Unión Soviética).
Para a explicación do tema apoiareime na seguinte presentación e nos vídeos que a seguen:







jueves, 27 de mayo de 2010

O NEGACIONISMO


O negacionismo consiste nunha serie de alegacións segundo as cales o exterminio masivo dos xudeus a mans dos nazis nunca ocorreu; o número de vítimas xudías foi notoriamente esaxerado; o Holocausto non foi sistemático nin o resultado dunha política oficial. Estas absurdas afirmacións foron e son efectuadas por nazis, neo-nazis, pseudo-historiadores autodenominados revisionistas.
Os que negan o Holocausto ignoran as numerosas probas que avalan a súa existencia e insisten en que é un mito inventado polos aliados, os comunistas soviéticos e os xudeus para lograr obxectivos propios.
Os revisionistas sosteñen que os diarios persoais, os testemuños e as fotografías do Holocausto non son fidedignos e están cheos de mentiras. Algúns negacionistas sinalan que os nazis non puideron incinerar a tantas persoas tan rapidamente, nin que fose posible usar regularmente o gas Zyklon B de maneira tan efectiva nun mesmo lugar. Arthur Butz (EE. UU.), Bradley Smith (EE. UU.), Fred Leuchter (EE. UU.), Ernst Zundel (Alemaña, Canadá), David Irving (Gran Bretaña), Robert Faurisson (Francia), Ahmed Rami (Suecia) e Carlo Mattogno (Italia) son os principais representantes desta corrente.
Mahmoud Ahmadinejad, actual presidente de Irán, tamén nega o Holocausto.

ONU


Unha das consecuencias da Segunda Guerra Mundial foi a creación da Organización das Nacións Unidas (ONU). Foi fundada o 24 de outubro de 1945 en San Francisco, por 51 países, ao finalizar a Segunda Guerra Mundial, coa firma da Carta das Nacións Unidas. Substituíu á Sociedade de Nacións (SDN), fundada en 1919, xa que dita organización fallara no seu propósito de evitar outro conflito internacional. Ten a súa sede en Nova York. Está estruturada en diversos organismos administrativos: Asemblea Xeral, Consello de Seguridade, Consello Económico e Social, Secretaría Xeral e a Corte Internacional de Xustiza. A figura pública principal da ONU é o Secretario Xeral. O actual é Ban Ki-moon de Corea do Sur.

OS XUIZOS DE NUREMBERG

Serie de xuízos celebrados en Nuremberg, Alemaña, en 1945-1946, nos que antigos líderes nazis foron acusados e xulgados como criminais de guerra por un Tribunal Militar Internacional. A acusación á que deberon responder baseábase en catro cargos: (1) crimes contra a paz (planear, instigar e librar guerras de agresión violando os acordos e tratados internacionais); (2) crimes contra a humanidade (exterminio, deportacións e xenocidio); (3) crimes de guerra (violación das leis de guerra), e (4) "planear e conspirar para cometer" os actos criminais anteriormente mencionados.

martes, 25 de mayo de 2010

HOLOCAUSTO


En Historia, identifícase desde mediados do século XX co nome do Holocausto ao que tecnicamente tamén se coñece, seguindo a propia terminoloxía do Estado nazi, como Solución Final (en alemán, "Endlösung") da cuestión xudía, isto é, o intento de aniquilar totalmente á poboación xudía de Europa. Tamén se utiliza, aínda que con menor frecuencia, o termo a shoah. A decisión tomouse en xaneiro de 1942 na chamada Conferencia de Wannesee.
Xunto cos xudeus, outros grupos humanos como xitanos, soviéticos (especialmente, os prisioneiros de guerra), comunistas, Testemuñas de Jehová, polacos, outros pobos eslavos, os discapacitados, os homes homosexuais e disidentes políticos e relixiosos, foron tamén obxecto de persecución e asasinato durante o nazismo.
Recén terminada a nosa Guerra Civil cidadáns españois que padeceron as consecuencias dun conflito de dimensións aínda maiores. Na súa gran maioría estes españois eran exiliados que abandonaran España en 1939 e que contribuíron á defensa de Francia contra a Alemaña nazi. A derrota francesa levou a miles deles a caer prisioneiros do III Reich; coñeceron posteriormente un réxime inhumano que levou á morte da maioría deles. Tamén houbo galegos nos campos de concentración nazis principalmente en Mauthausen. Neste enlace pódense buscar tanto uns coma outros.



lunes, 24 de mayo de 2010

A DERROTA DO RÉXIME NAZI


A Batalla de Berlín foi unha das batallas finais da Segunda Guerra Mundial entre a Alemaña Nazi e a Unión Soviética, que trouxo como consecuencia directa a rendición incondicional de Alemaña ante o Exército Vermello, aínda que este tivo que pelexar casa por casa durante toda batalla a pesar da súa superioridade numérica.

Durante os combates, o Führer alemán Adolf Hitler suicidouse, así como o seu ministro de Propaganda Joseph Goebbels.